 |
 |
|
| سیاسی دانشجویی |
|
کاش می شد گریخت
کاش می شد فرار کرد رفت از میان این همه دروغ این همه ریا از میان گریه های بی صدا مادران خون به دل جامه ی سیاه
کاش می شد گریخت یا که خونی نریخت در میان این همه خشونت و ستم کاش می شد دریچه دید دریچه ای برای پر زدن لیک! در این سرا نمی شود پرنده شد ٬ پرنده ماند نمی شود سرود خواند نمی شود که غنچه شد٬ شکفت نمی شود که زنده بود و زنده ماند نمی شود فرار کرد باید که ماند باید که خواند قاتلان این زمین دشمنان سرزمین صاحبان خشم و کین کاش می رسید به گوششان فریاد های بی صدا فریاد در سکوت فریاد سبز ما (۱)
سام (۱) من به شیخ اصلاحات رای دادم ٬ اما الان پرچم سبز و سکوت سلاح مشترک همه ی ایرانی ها برای شکست دشمن دروغگو ٬ غاصب ٬ وحشی ٬ خرافی و دست نشانده ی خامنه ای برای ایجاد حکومت اسلامی است. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 1388/04/01ساعت 3:22 توسط سام آریا منش |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
من در صدف تنها
با دانه ای باران پیوسته می آمیختم پندار مروارید بودن را غافل که خاموشانه می خشکد در پشت دیوار دلم دریا |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1388 تیر 1388 خرداد 1388 تیر 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 |
|
RSS
|